Hreflang – co to jest i jak poprawnie stosować?

Informacja o wersjach, nie polecenie

Reguła wzajemności rozstrzyga wszystko

Cały mechanizm stoi na jednym warunku: „if two pages don’t both point to each other, the tags will be ignored”.1 Powód jest podany wprost i jest zdroworozsądkowy: bez tego wymogu ktoś z obcego serwisu mógłby dowolnie ogłosić swoją stronę wersją językową cudzej.1 W wykazie najczęstszych błędów brak odesłania zwrotnego stoi na pierwszym miejscu.1 Do tego dochodzi wartość x-default, przewidziana dla użytkowników, do których żadna z zadeklarowanych wersji nie pasuje. Jest najbardziej przydatna na stronach z wyborem języka i na przekierowujących stronach głównych.1

Dwie pary na trzydzieści pięć bez odesłania

Reguła jest prosta, ale jej dotrzymanie sprawdza się dopiero pomiarem, więc przejrzeliśmy własną wersję angielską 4 września 2026 roku. Wszystkie 35 stron z mapy witryny dla tej wersji ma znaczniki hreflang i wszystkie 35 deklaruje wartość x-default. Na 35 zadeklarowanych par znalazły się jednak dwie, w których strona docelowa nie odsyła z powrotem: angielska strona zamówienia wskazuje polską, a polska jej nie zna, i to samo dotyczy angielskiego opisu usługi pozycjonowania wizytówki. Obie te pary są w świetle dokumentacji nieważne, choć w kodzie wyglądają poprawnie. Kontrolą pomiaru było hasło słownika bez wersji obcojęzycznej: pokazało wyłącznie odnośniki do samego siebie, czyli dokładnie to, czego należało oczekiwać.

Raport, który miał to wyłapywać, zniknął

Do niedawna niespójności pokazywał raport kierowania międzynarodowego w Search Console. Dziś strona pomocy zaczyna się od zdania „the International Targeting report has been deprecated”, a Google dodaje, że nadal obsługuje znaczniki hreflang, natomiast możliwość kierowania wyników na konkretne kraje „was determined to have little value for the ecosystem, and is no longer supported”.2 Znacznik został więc bez swojego raportu. Sprawdzenie trzeba dziś zrobić samodzielnie i wbrew pozorom jest to praca na kilkanaście minut: pobrać listę adresów z mapy witryny, wyciąć z każdego znaczniki, a potem dla każdej zadeklarowanej pary sprawdzić, czy strona docelowa odsyła z powrotem. Dokładnie tak powstały liczby z akapitu wyżej.

Pozostałe pułapki poza wzajemnością

Trzy błędy powtarzają się najczęściej po tym pierwszym. Adresy względne zamiast pełnych: znaczniki wymagają adresów bezwzględnych, ze schematem i domeną. Kod regionu użyty jako kod języka: en-uk nie istnieje, poprawne jest en-gb, bo region zapisuje się według standardu krajowego, a nie według domeny. Wreszcie sprzeczność ze znacznikiem kanonicznym: jeśli wersja angielska wskazuje jako kanoniczną wersję polską, obie deklaracje mówią co innego i wygrywa ta, która nie miała wygrać. Przy większej liczbie wersji utrzymanie tego ręcznie przestaje być realne, więc znaczniki generuje się automatycznie, a kontrolę wzajemności wpina się w audyt SEO.

Najczęstsze pytania

Co się dzieje, gdy tylko jedna strona wskazuje drugą?
Znaczniki zostają zignorowane. Dokumentacja stawia to jako warunek podstawowy, żeby obcy serwis nie mógł ogłosić się wersją językową cudzej strony.

Czy hreflang gwarantuje pokazanie właściwej wersji?
Nie. To informacja pomocnicza przy wyborze wersji, a nie polecenie wiążące wyszukiwarkę.

Gdzie sprawdzić błędy, skoro raport zniknął?
Samodzielnie: pobrać adresy z mapy witryny, odczytać znaczniki i sprawdzić odesłania zwrotne. U nas taki przegląd wyłapał dwie nieważne pary z trzydziestu pięciu.

Źródła

1. Google Search Central, Localized versions of your pages — wymóg wzajemnych odnośników, uzasadnienie tego wymogu, lista najczęstszych błędów oraz zastosowanie wartości x-default. Zobacz wytyczne →

2. Google Search Console Help, The International Targeting report is deprecated — wycofanie raportu przy dalszej obsłudze znaczników hreflang. Zobacz komunikat →